زن و مرد از راهی می رفتند، ماموران آنها را دیدند وآنها را خواستند!
پرسیدند شما چه نسبتی با هم دارید؟
زن و مرد جواب دادند زن و شوهریم
ماموران مدرک خواستند،
زن و مرد گفتند نداریم !
ماموران گفتند چگونه باور کنیم که شما زن و شوهرید ؟!
زن و مرد گفتند برای ثابت کردن این امرنشانه های فراوانی داریم ... !

اول اینکه آن افرادی که شما می گویید دست در دست هم می روند،
ما دستهایمان از هم جداست!

دوم، آنها هنگام راه رفتن و صحبت کردن به هم نگاه می کنند،
ما رویمان به طرف دیگریست!

سوم آنکه آنها هنگام صحبت کردن و راه رفتن،با هم با احساس حرف می زنند،
ما احساسی به هم نداریم!

چهارم آنکه آنها با هم بگو بخند می کنند،
می بینید که، ما غمگینیم!

پنجم، آنها چسبیده به هم راه می روند،
اما یکی ازما جلوترازدیگری می رود!

ششم آنکه آنها هنگام با هم بودن کیکی، بستنی ای، چیزی می خورند،
ما هیچ نمی خوریم!

هفتم، آنها هنگام با هم بودن بهترین لباسهایشان را می پوشند،
ما لباسهای کهنه تنمان است.. !

هشتم، ...

ماموران گفتند
خیلی خوب،
بروید،
بروید،..
فقط بروید ... !!!

عکاس سر کلاس درس آمده بود تا از بچه‌هاى کلاس عکس یادگارى بگیرد. معلم هم داشت همه بچه‌ها را

تشویق می‌کرد که دور هم جمع شوند.

معلم گفت: ببینید چقدر قشنگه که سال‌ها بعد وقتى همه‌تون بزرگ شدید به این عکس نگاه کنید و بگوئید

: این احمده، الان دکتره. یا اون مهرداده، الان وکیله.

یکى از بچه‌ها از ته کلاس گفت: این هم آقا معلمه، الان مرده.

.

.

.

معلم داشت جریان خون در بدن را به بچه‌ها درس مى‌داد. براى این که موضوع براى بچه‌ها روشن‌تر شود گفت

بچه‌ها! اگر من روى سرم بایستم، همان طور که مى‌دانید خون در سرم جمع مى‌شود و صورتم قرمز مى‌شود.

بچه‌ها گفتند: بله

معلم ادامه داد: پس چرا الان که ایستاده‌ام خون در پاهایم جمع نمى‌شود؟

یکى از بچه‌ها گفت: براى این که پاهاتون خالى نیست.

زن در دادگاه خانواده گفت: شوهرم بسیار پرخور است و به همین علت‌ می خواهم از او جدا شوم.

به گزارش  فارس ، زنی برای جدایی به دادگاه خانواده شهید محلاتی مراجعه كرد تا بتواند به خواسته‌اش برسد.

این زن 28 ساله در حضور قاضی شعبه 240 این مجتمع مدعی شد كه شوهرش بسیار پرخور است و از این وضع خسته شده است.

وی ادامه داد: ما حدود 3 سال است كه با هم زندگی می‌كنیم و یك فرزند دو ماهه داریم ولی به دادگاه آمده‌ام تا از شوهرم جدا شوم.

زن در حضور قاضی دادگاه تصریح كرد: شوهرم آبروی مرا برده است هر جا كه می‌رویم پرخوری می‌كند و باعث می‌شود كه همه آشنایان به من و او بخندند.

وی بیان كرد: در حال حاضر شوهرم 93 كیلو است و چون قدش كوتاه است بیشتر وزنش معلوم است و باعث خجالت من است.

زن اضافه كرد: می‌خواهم از شوهرم جدا شده و با فرزندم تنها زندگی كنم و دیگر او باعث ننگ من نشود و از من دور شود.

مرد 34 ساله در دادگاه حضور داشت و گفت: من عاشق خوردن هستم و دیگر همه فامیل مرا می‌شناسند و این بهانه خوبی برای طلاق نیست.

وی ادامه داد: همسرم دنبال بهانه است و پرخوری مرا دستمایه‌ای برای جدایی‌اش كرده است كه این طرز فكرش بسیار مضحك است.

مرد در حضور قاضی این شعبه تصریح كرد: می‌خواهم همسرم كمكم كند تا وزنم را كاهش دهم و در كنارم بماند تا امیدی برای كاهش وزنم داشته باشد.

زن بار دیگر در حضور قاضی دادگاه خانواده شهید محلاتی گفت: می‌خواهم از او جدا شده و تنها زندگی كنم و دیگر شوهرم را نبینم.

زنی به دادگاه آمد و اعلام كرد، مهریه‌اش را كه 1200 نان بربری است از شوهرش كه وضعیت مالی مناسبی دارد، می‌خواهد.

زنی 25 ساله با مراجعه به دادگاه شهید محلاتی دادخواستی را به قاضی یكی از شعب ارائه كرد.

این زن در حضور قاضی شعبه 236 این مجتمع مدعی شد، مهریه‌اش كه 1200 نان بربری است را از شوهرش می‌خواهد.

وی ادامه داد: همان ابتدا شوهرم، مهریه‌ام را قبول كرد ولی حالا از دادن آن امتناع می‌كند.

زن در حضور قاضی دادگاه تصریح كرد: می‌خواهم شوهرم حداقل از طریق دادگاه مهریه‌ام را بدهد به همین دلیل به اینجا آمده‌ام.

وی اضافه كرد: ما حدود 4 سال است كه با هم زندگی می‌كنیم و زندگی بسیار خوبی داریم ولی ندادن مهریه مشكلاتی را برای زندگی‌مان ایجاد كرده است و حالا من كوتاه نیامده و مهریه‌ام را می‌خواهم.

زن در حضور قاضی دادگاه ادامه داد: مهریه من هزینه زیادی ندارد و شوهرم می‌تواند آن را بدهد ولی به دلیل اینكه آن را خواهان شدم از دادنش امتناع می‌كند.

مرد 29 ساله در دادگاه حضور داشت و گفت: من این مهریه را نمی‌دهم و از همسرم جدا نخواهم شد. او باید در كنارم بماند؛ همسرم بسیار خودخواه است و هر چیزی كه بخواهد باید به دست آورد.

زن در مقابل قاضی این شعبه تصریح كرد: من مهریه‌ام كه 1200 نان بربری است را می‌خواهم و كاری به افكار شوهرم ندارم.

قاضی رسیدگی كننده به این پرونده، مرد را محكوم به پرداخت مهریه زن كرد.